Kjære folk
Dette blogginnlegget handlar om noko som eg prøver å fokusere på for tida.
Sjølvsagt tenkjer eg mykje på boklansering og alt rundt det, men livet handlar, på godt og vondt og heldigvis, om meir enn det ein sjølv finn på å engasjere seg i. (Bileta i denne bloggen er frå noko av det som har vore min oktober så langt.)
Kjære folk
No når eg set meg for å skrive dette blogginnlegget, veit eg at det kjem til å bli prega av mange år med levd liv. Det hadde vore fint om eg kunne ha skrive det då eg var ti år, då eg var 18 eller då eg var 42, men det kunne eg altså ikkje. Eg måtte bli nesten 72 før eg kunne summere opp kvifor livet mitt på mange måtar er mykje enklare no enn det det var då eg var ti år, då eg var 18 og då eg var 42.
(Eg pyntar opp med nokre bilete av seinhausten på Ål som framleis er snøfri og ganske mild.)
Kjære folk!
Dagane går fort, tenkjer eg. I dag er det allereie den 51. dagen i året. Eg treng noko å feire. Om ni dagar er det mars. Mars er ein vårmånad. Eg vil feire at det snart er vår, sjølv om det har det snødd i natt her eg er.
Men fyrst er det laurdagsblogg, og i dag handlar den om noko som eg ikkje er samd i, noko eg bekymrar meg for og noko eg lengtar etter.
Fortsett å lese «GRATIS FRITID, BEKYMRING OG HÅP OG KULTURLENGT»Kjære folk!
Nå når jeg er godt i gang med å skrive om ting som gjør meg redd, skremmer eller bekymrer meg, er det to ting som angår helse jeg må nevne.
Antibiotikaresistente bakterier
Det at bakterier utvikler resistens mot antibiotika og at dette er et økende problem både i Norge og internasjonalt, kan gjøre meg ganske engstelig hvis jeg tenker for mye på det.
Kjære folk 