ISKANT, DYREBAR TID OG MORFAR JOHANNES

Kjære folk!

God laurdag, – den einaste dagen i veka som ikkje er oppkalla etter ein gud eller ein himmellekam. Denne dagen har fått namn etter kva folk brukte å halde på med på denne dagen, nemleg å lauge seg.
Men nok om det.

Eit nyhende som har fanga merksemda mi
Onsdag kom den fyrste partimålinga i det nye året. Noregs eldste parti, Venstre, fekk ein begredeleg oppslutning på 2,3%. Sidan Venstre tvilte seg inn i regjeringa for to år sidan, har oppslutninga sakte, men sikkert dala. Dette fekk meg til å tenkje på iskanten. Grunnen til det er at partiet Venstre står ovanfor tøffe tak internt i eiga regjering denne våren.

IMG_4328
Iskanten i Barentshavet er eit sårbart område.

Fortsett å lese «ISKANT, DYREBAR TID OG MORFAR JOHANNES»

GIFT MED EIN INNVANDRAR

Kjære folk!

Er det fleire enn meg som har juletradisjonar som dei har fått med seg på lasset? Eg har fleire slike. Det må eg finne meg i sidan eg har gifta meg med ein innvandrar. Alle menneske, uansett kvar dei kjem ifrå, ber med seg minner, ynskjer og lengt etter noko heime ifrå. Ein av dei tinga dette medfører for meg, er at eg må ut og reise oftare og til andre stader enn det eg hadde gjort dersom eg for eksempel hadde funne meg «ein spinkel og raudhåra geiling» slik Hellbillies syng om.

IMG_4217
Dette er eit Weihnachtsturm i Lübeck. Me har miniutgåva heime i stova.

Fortsett å lese «GIFT MED EIN INNVANDRAR»

STØRST AV ALT

Kjære folk!

Er kjærleiken det aller viktigaste? No tenkjer eg ikkje berre på den romantiske og seksuelle kjærleiken, men også på kjærleiken til familiemedlemmer og til vener. Det handlar jo om så mykje meir enn dei aller heftigaste kjenslene, dette vesle livet.

Fortsett å lese «STØRST AV ALT»

GÅ TUR, BLI GLAD!

Kjære folk!

Fyrst litt utsikt. I går var eg ute og gjekk tur med dotter mi i Eidsfoss, også kalla verdas minste by.

IMG_3443
Til å bli glad av. Vakker dotter ved vakre Eikeren.

Ein fot fyrst. Den andre etter.
Leit etter rytmen og finne den.
Ha lause hofter og gode sko.
Ikkje tenk på å gå, lat det gå av seg sjølv.
Etter ei stund kan eg la tankane fare dit dei vil, og då vil dei sjeldan i den retninga der bekymringane sit og grublar på sitt.

Fortsett å lese «GÅ TUR, BLI GLAD!»

VERNEVERDIG

Kjære folk!

Det ser ut til å bli ein fin torsdag. Eg startar dagen med å gå ut på verandaen i andre høgda for å sjå ut over fjorden og hagen. I dag er det staudebedet som får æra av å bli fotografert. Å sjå det spire og gro, gjer meg like glad og like overraska kvar einaste vår. I denne delen av hagen skiftar fargane heile den snøfrie årstida etter som nye plantar veks til og får blomar.

Fortsett å lese «VERNEVERDIG»

NÅR HUSET STÅR TOMT

Kjære folk!

Det er slik at når dei som bur i eit hus er døde, så skal etterkomarane tøme huset for alt det desse menneska eigde.

Då eg skulle rydde i huset til mor og far min, gjekk eg rundt og studerte fotografia, las eitt og anna brev, vatna plantene, lukta på parfymen, tømte askebegeret og smakte på syltetøyet. Alt var slik det hadde vore, men likevel var alt heilt annleis.

Fortsett å lese «NÅR HUSET STÅR TOMT»