GIFT MED EIN INNVANDRAR

Kjære folk!

Er det fleire enn meg som har juletradisjonar som dei har fått med seg på lasset? Eg har fleire slike. Det må eg finne meg i sidan eg har gifta meg med ein innvandrar. Alle menneske, uansett kvar dei kjem ifrå, ber med seg minner, ynskjer og lengt etter noko heime ifrå. Ein av dei tinga dette medfører for meg, er at eg må ut og reise oftare og til andre stader enn det eg hadde gjort dersom eg for eksempel hadde funne meg «ein spinkel og raudhåra geiling» slik Hellbillies syng om.

IMG_4217
Dette er eit Weihnachtsturm i Lübeck. Me har miniutgåva heime i stova.

Fortsett å lese «GIFT MED EIN INNVANDRAR»

STØRST AV ALT

Kjære folk!

Er kjærleiken det aller viktigaste? No tenkjer eg ikkje berre på den romantiske og seksuelle kjærleiken, men også på kjærleiken til familiemedlemmer og til vener. Det handlar jo om så mykje meir enn dei aller heftigaste kjenslene, dette vesle livet.

Fortsett å lese «STØRST AV ALT»

GÅ TUR, BLI GLAD!

Kjære folk!

Fyrst litt utsikt. I går var eg ute og gjekk tur med dotter mi i Eidsfoss, også kalla verdas minste by.

IMG_3443
Til å bli glad av. Vakker dotter ved vakre Eikeren.

Ein fot fyrst. Den andre etter.
Leit etter rytmen og finne den.
Ha lause hofter og gode sko.
Ikkje tenk på å gå, lat det gå av seg sjølv.
Etter ei stund kan eg la tankane fare dit dei vil, og då vil dei sjeldan i den retninga der bekymringane sit og grublar på sitt.

Fortsett å lese «GÅ TUR, BLI GLAD!»

VERNEVERDIG

Kjære folk!

Det ser ut til å bli ein fin torsdag. Eg startar dagen med å gå ut på verandaen i andre høgda for å sjå ut over fjorden og hagen. I dag er det staudebedet som får æra av å bli fotografert. Å sjå det spire og gro, gjer meg like glad og like overraska kvar einaste vår. I denne delen av hagen skiftar fargane heile den snøfrie årstida etter som nye plantar veks til og får blomar.

Fortsett å lese «VERNEVERDIG»

NÅR HUSET STÅR TOMT

Kjære folk!

Det er slik at når dei som bur i eit hus er døde, så skal etterkomarane tøme huset for alt det desse menneska eigde.

Då eg skulle rydde i huset til mor og far min, gjekk eg rundt og studerte fotografia, las eitt og anna brev, vatna plantene, lukta på parfymen, tømte askebegeret og smakte på syltetøyet. Alt var slik det hadde vore, men likevel var alt heilt annleis.

Fortsett å lese «NÅR HUSET STÅR TOMT»

DÅ MISTAR ME KONTROLLEN

Kjære folk!

Eg har alltid hatt kontroll.
Eg har fiksa dette livet. Uansett kva det har hatt å by på, så har eg reist meg opp att og kome meg vidare. Men ein gong vert det min tur til å sleppe taket.

Ingen veit. Det kan hende eg skal leve i meir enn 30 år til. Eg er ikkje redd, men eg likar det ikkje. Eg tenkjer lite på det, men av og til kjem dei spørsmåla ingen har alle svara på.

IMG_2968
Kyrkjegarden på Ål. Biletet er tatt berre for eitt par dagar sidan.

Fortsett å lese «DÅ MISTAR ME KONTROLLEN»