BØKER

Kjære folk!

Eg samlar ikkje på bøker. Det er berre det at eg ikkje klarar å kaste dei. Det gjer skikkeleg vondt kvar gong eg prøver. Eg klarar nesten ikkje ein gong å tenkje på å kaste bøker.

Eg veit godt at slett ikkje alt det eg har i bokhyllene er så mykje å samle på, men på den andre sida, så veit eg at det er nokon som har brukt tid, tankar og krefter på å skrive kvart einaste ord som står i desse bøkene. Det handlar altså ikkje berre om papp og trykksverte dette her.

IMG_2102
Romanane står sjølvsagt alfabetisert etter forfattar. Her frå Ge til La. Dersom nokon lurar på kvifor Min Kamp 6 ikkje er der, så er svaret; fordi den ligg og ventar på å bli lesen. Eg vart på ei vis mett etter nr 5.

Nokre av bøkene mine har hatt så mykje å seie for meg at eg blir fylt av tankar og kjensler berre ved å halde dei i handa. Kanskje eg las dei i ein situasjon som betydde mykje for meg, eller i ein periode der eg oppdaga noko nytt i meg sjølv eller i andre.

Ein del av bøkene mine har eg arva etter foreldra mine. Dei kan eg jo ikkje kaste. Nokre av desse bøkene har vore der heile livet mitt. Dei var blant anna dei fyrste vaksenromanane eg fekk tilgang til. Når eg tek ei slik bok ut av hylla og opnar ho, luktar det «heime», – det vil seie tobakk og sigarettar. Ikkje akkurat godt, men godt likevel.

Eg har og bøker eg ikkje kan kaste fordi dei er ei gåve, ein klassikar eller fordi dei omhandlar noko med stor betyding innan historie eller politikk. Ein god del bøker har eg ikkje rukke å lese. Dei står der og ventar på at eg skal få lyst, tid eller høve.

Heldigvis har eg ikkje like sterkt forhold til alt innhaldet i bokhyllene mine. Utdaterte fagbøker, vitsebøker, sjølvhjelpsbøker og gamle reiseguidar har fått sparken. Eg kunne jo forresten ha snudd dei bak fram i bokhylla og gjort dei om til eit trendy dekorelement i staden for å gje dei til renovasjonsselskapet, men nei. Då vil eg heller fylle på med nytt, godt innhald og late fargerike bokryggar «øydeleggje» inntrykket av interiøret i stova mi.

Helsing frå K-M

 

 

 

Forfatter: Kjærefolk

Litt om meg: - Har avslutta ei mangslungen karriere innanfor norsk skulevesen. - Har eit meir enn 100 år gammalt hus i Ål i Hallingdal, og synes at det er stas. - Gift, mamma, farmor og bonus- både det eine og det andre. - Stort sett blid, glad og nøgd med livet. Kvifor byrjar ei litt gammel dame med blogging? Eg bloggar fyrst og framst fordi eg er glad i å skrive. Det kan jo også hende at det finnes einkvan som har interesse av å bli invitert inn i kvardagen og tankane til eit heilt vanleg kvinnfolk.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s