TANKEKARAMELL

Kjære folk!

Det er terapeutisk
å sitje her
og glo
for deretter
å kunne lene seg attende
med attlatne augo
og oppleve det
ein gong til
inne i eige hovud,
opne augo og
der er det framleis
berre
endå vakrare.

IMG_3615
Vermundsjøen er jo endå vakrare i solskin

Eg har ein pose med karamellar under dunputa mi.

Uansett kvar eg søv, ligg denne karamellposen og ventar på meg. Dei smakar alle svært ulikt, og uansett kor ofte eg plukkar fram ein frå under puta, vert det aldri tomt der. Det rare er at eg kan suge på den same karamellen kveld etter kveld utan at smaken vert borte. Kvar gong eg legg meg og har lyst på nett denvelkjende smaken, er karamellen like ubrukt, og smaken like god.

IMG_2975
Tankekaramellar er vanskeleg å fotografere, så dette får duge.

Som oftast sovnar eg med det same eg ser puta. Andre gonger, når svevnen let vente på seg, kan eg nyte dagdraumar eller tankekaramellar før svevnen tek over.

Ingen andre enn eg sjølv veit kva dei smakar. Ingen andre har krav på å kjenne innhaldet i karamellposen min. Det eg lengtar etter og drøymer om, er berre mitt.

Dette er ikkje berre tull. Alle har vanskelege tanketing som fullstendig kan ta makta over aktiviteten i hjernen dersom me let det skje.

Nokre dagar har dei vanskelege tankane ein tendens til å melde seg når ein legg hovudet på puta for å sove. Det er då karamellposen verkeleg kjem til nytte. Eg har pakka inn fine håp, draumar og lengt i liksomkaramellpapir og liksomlagt dei under hovudputa. Dei hjelper meg å rydde unna det som uroar og gjer det lettare å sovne med eit lite smil om munnen.

Desse fire siste dagane saman med gode vener i Hedmark, kan eg pakke inn i eit himmelblått, knitrande karamellpapir for så å kunne ta dei fram att og glede meg til neste gong.

Helsing frå K-M

 

 

Forfatter: Kjærefolk

Litt om meg: - Har avslutta ei mangslungen karriere innanfor norsk skulevesen. - Har eit meir enn 100 år gammalt hus i Ål i Hallingdal, og synes at det er stas. - Gift, mamma, farmor og bonus- både det eine og det andre. - Stort sett blid, glad og nøgd med livet. Kvifor byrjar ei litt gammel dame med blogging? Eg bloggar fyrst og framst fordi eg er glad i å skrive. Det kan jo også hende at det finnes einkvan som har interesse av å bli invitert inn i kvardagen og tankane til eit heilt vanleg kvinnfolk.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s