EIT PERSONLEG KOMPASS

Kjære folk!

Ein må fyrst vite kvar ein er, før ein kan finne ut kvar ein skal. Det var det viktigaste eg fekk med meg då me hadde orientering på lærarskulen. Og slik er det vel i sjølve livet og. Det er naudsynt å verte kjent med seg sjølv og kva som er situasjonen her og no, dersom ein skal kome seg vidare.

IMG_3363
Verdiane våre er eit slags navigasjonssystem.

Før eg skreiv det førre innlegget, hadde eg prøvd å finne ut kva som verkeleg er viktig for meg. Det er visst slik at verdiane våre er med på å forme korleis me oppfattar verda, korleis me fangar opp og nyttiggjer oss informasjon og korleis me tenkjer om både dei menneska me møter og dei situasjonane me kjem opp i.

Dette betyr at desse verdiane vert eit slags kompass i liva våre, – eit navigasjonssystem.
Verdiane vert til allereie i oppveksten gjennom opplevingar, erfaringar og fordi me hermar etter dei rollemodellane me var så heldige eller uheldige å få utlevert.

Dei fleste er nok einige om at livskvalitet handlar om å ha det godt på innsida. No har eg forstått at det som blant anna skal til, er å skape samsvar mellom eigne verdiar og eigne handlingar. Sidan verdiane er så nært knytte opp mot kjensler, må ein føresetnad for livskvalitet vere at me lever i tråd med eigne verdiar og haldningar.

IMG_3360
Det er ein samanhang mellom det me gjer og dei verdiane me har. Me kan sjå på det som eit isfjell. Åtferda er synleg, medan verdiane, evnene, haldningane og identiteten ligg under overflata.

Me tek avgjerder kvar einaste dag, nokre så små at me ikkje tenkjer over det, medan andre er så store at dei er med på å forme framtida. Eg er altså her eg er i dag fordi eg tok ei avgjerd i går, i fjor eller for ti år sidan.

Sjølv om verdiane i stor grad er ubevisste, har dette verdisystemet sannsynlegvis vore med og bestemt yrkesval, arbeid, bustad, ja til og med ektemann.

Eg veit ikkje om eg no har klart å setje namn på mine eigne verdiar, men eg veit at eg har blitt klar over at verdiane mine er eit kompass eg ikkje må velje bort å bry meg om.

No gler eg meg til å skrive vidare, – og dersom eg er heldig, vil eg, og kanskje også nokre av dei som les, finne noko å reflektere over og bli meir bevisste på det personlege kompasset.

Helsing frå K-M

Forfatter: Kjærefolk

Litt om meg: - Har avslutta ei mangslungen karriere innanfor norsk skulevesen. - Har eit meir enn 100 år gammalt hus i Ål i Hallingdal, og synes at det er stas. - Gift, mamma, farmor og bonus- både det eine og det andre. - Stort sett blid, glad og nøgd med livet. Kvifor byrjar ei litt gammel dame med blogging? Eg bloggar fyrst og framst fordi eg er glad i å skrive. Det kan jo også hende at det finnes einkvan som har interesse av å bli invitert inn i kvardagen og tankane til eit heilt vanleg kvinnfolk.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s