HJERNEAKTIVITET, KAPP VERDE-OPPLEVINGAR, HAVET OG HEIMEKOSELEG

Kjære folk!

Nok ein fin morgon!

IMG_4505
Om ikkje lenge er det ikkje så einsamt her.

IMG_4504
Ikkje langt unna strandkanten veks det ørken-hyasinth.
IMG_4509
Her har firfisla vore på nattevandring.

Eit sitat eg vil dele
I dag kjem sitatet frå Karsten Spech, som er professor ved Institutt for biologisk og medisinsk psykologi ved Universitetet i Bergen:
«Den beste måten å halde hjernen aktiv på, er å lære noko nytt. Å løyse kryssord eller sudoku har ingen effekt, då hentar du berre fram kunnskap du allereie har.»

IMG_4356
Kryssord er moro, – uansett.

Kva?
Er det sant? … og eg som trudde at laurdagskryssordaktiviteten min var slik ei sunn utfordring for hjernen. Nei vel, men då lærte eg altså noko nytt i dag, – og då er det berre å fortsette med å leite etter ny kunnskap. Lese, lære og stadig prøve seg på noko nytt. Ikkje fred å få, for den same Spech har vel rett i at «ein aktiv hjerne i ein aktiv kropp er den beste måten å halde seg frisk på.» Det er ikkje alltid eg er like glad for ny kunnskap.

Ei oppleving eg vil bere med meg vidare
Me er framleis på Kapp Verde.
Det var ei heilt spesiell oppleving å vitje sitronhaiane sin barnehage. Me var ein merkverdig, liten gjeng som gjekk utover i vatnet med oppbretta kortbukser for å kome så nært inntil hai-ungane som mogeleg.

Det seiest at desse haiane ikkje er ein trussel mot folk, men det kjendes likevel litt utrygt med haifinnar synlege i vatnet berre nokre meter unna.

IMG_4429
Haien kommer

Ei anna sak var at bylgjene gjorde dei aller fleste av oss våte omtrent til livet. Då me vassa innover mot stranda att, med kalde, klissvåte bakendar, trur eg dei fleste av oss lurte på om vassing blant haiar var noko me ville anbefale vidare.

IMG_4451
Her står me, ganske våte sjølv om dette var før den største byggja kom.

Det tek omtrent ein halv time å gå frå her me bur og inn til Santa Maria. Kvar formiddag kjem fiskarane inn til piren der med fangsten sin. Dei sløyer fiske og sel den der og då.

IMG_4500
Like ved piren ligg den lokale marknaden.

Kva slags oppleving kjem eg så til å bere med meg vidare etter opphaldet her på øya Sal?

Eg kjem til å sakne er havet.
Det turkise og mørkeblå,
himmelen over
kanta med lilla ved horisonten
Ja, og så bylgjene
som torever når dei buldrar innover.
Og sjølvsagt dei endelause strendene
der fotspora i sanden
vart viska vekk av rasande skum.
Ja, eg kjem til å sakne havet.

IMG_4524
Eg har aldri før, og kjem kanskje heller aldri meir til å kunne vandre på slike strender.

Dette har eg tenkt på denne veka
Den siste veka har eg tenkt på, lurt på og prøvd å kome på kva eg set pris på som «norsk» for meg når eg er borte heimanfrå og ikkje traskar midt oppi det. Foreløpig har eg funne fram til denne lista:

  • Brunost på vaffelhjarte
  • Appelsin og kakao i solveggen
  • Gullrekka på fredagskvelden
  • Strikketøy og fyr på peisen
  • Kjøtmeis på fuglebrettet
  • Lang frukost med gode vener
  • Morgonsola som skin på hagebenken
  • Å legge seg i soltørka sengetøy
IMG_4293
Om nokre dagar skal me heim. Då skal eg prøve å hugse å kjenne etter.

Alt dette er vel heller ikkje spesielt norsk, men finst det ei fellesnemning for alt dette? Ja, det trur eg. Alt dette er innmari koseleg. Er det eit adjektiv som beskriv det norskaste av det norske.

På lifeinnorway.net finn eg denne definisjonen av koseleg:
«The key to understand the behaviour of Norwegians, especially at weekens.»

Eg trur «koseleg» er eit av nykkelorda våre og at slike ord er med på å forme oss til den me er. Dersom du spør fleire enn meg om kva det tyder å ha det koseleg, så er eg likevel slett ikkje sikker på at du ville ha fått eit eintydig svar. Men eitt veit eg; eg likar å ha det koseleg og når eg er ute på reise, då kan eg sakne det.

***

Takk for her!

DSC_0200
Komande laurdag sit eg heime og skriv.
Eg håpar dagen i dag og veka som kjem blir fin for oss alle.

Helsing frå Karen-Margrethe

 

Forfatter: Kjærefolk

- Halling med bostedsadresse i Holmestrand - Avsluttet en mangslungen karriere innenfor norsk skolevesen - Gift, mamma, farmor og bonus- både det ene og det andre - Stort sett blid, glad og fornøyd med livet Hvorfor begynner ei nesten gammel dame med blogging? Jeg blogger først og fremst fordi jeg er glad i å skrive og for å kunne utfordre meg selv ved å gjøre noe nytt. Jeg tror også at mange synes det er trist når det skapes et inntrykk av at det som virkelig betyr noe i livet er ungdom og skjønnhet. Derfor kan det hende at noen har interesse av å bli invitert inn i hverdagen til en litt gammel dame.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut /  Endre )

Google-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google konto. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut /  Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut /  Endre )

Kobler til %s