SOM FROSTROSENE

Kjære folk!

Det er ikkje alltid berre greitt. Heller ikkje, eller kanskje slett ikkje, er gleda berre glede i adventstida. Her er ei lita førjulskjensle frå rundt heimen min i går. Eg trur på at den aller finaste gleda er den som har molltonen i seg.

Sjølvsagt er det fint
med desse lysa,
men det er trist óg

IMG_1942

Fortsett å lese «SOM FROSTROSENE»

EN SÆR, LITEN GLEDE

Kjære folk!

I dag vil jeg dele en liten glede som nok mange vil mene er ganske sær: Jeg liker å vente.

Å vente er definert som å avstå fra å gjøre noe over en viss tid ved å sitte eller å stå stille på en viss plass eller ved å la en situasjon hvile. Slik venting skjer vanligvis fordi det en venter på først inntreffer senere.

Fortsett å lese «EN SÆR, LITEN GLEDE»

GAMALDAGS OG UTDATERT?

Kjære folk!

Er det berre eg som synes det er mykje av maset om kva som er moderne, in og trendy som er litt merkeleg? Eg klarar fint å la vere å bry meg om at alle visstnok burde måle stoveveggane sine i mjuke pastellar. Det engasjerar meg heller ikkje nevneverdig at skjerfa skal vere smalare denne vinteren og at frityrsteikt, indisk mat er det hottaste i år.

Det kan vere kjekt å ikkje vere fullstendig umoderne, men når folk meiner at eg må skrote alle bøkene mine og seie opp abonnementet på papiravisa, då kjenner eg det klør.

Slik som sist veke, startar eg laurdagen med eit slags dikt:

Fortsett å lese «GAMALDAGS OG UTDATERT?»

KLING, VESLE BJØLLE

Kjære folk!

I veka som har gått har eg snakka litt høgare, skrive litt sintare og brukt litt større bokstavar enn det eg pleier å gjere. Eg har engasjert meg i automatisering, valfridom og sjukelønsordning. Alle desse er viktige saker, men i den store samanhengen vert dei vel for småting å rekne. Eg startar denne laurdagen med eit dikt der eg ynskjer å seie noko om slikt som gjer vondt og som er mykje større.

Kling, vesle bjølle

Ei gamal kone sit på sengekanten
i eit sundbomba hus. Ho
stirer på meg
og skrik
frå avissida si. Skrik
at ho ikkje orkar.
Ho
vert mor mi

Ein liten gut går åleine på vegen
i eit land langt borte. Han
stirer på meg
og skrik endå høgare
frå avissida si. Skrik,
og eg
vert mor hans

Deretter går eg ut
til frisør og
på kafé

Kling, vesle bjølle. Lat
meg
og heile verda
høyre
og ikkje gløyme

Helsing frå K-M

 

 

 

DENNE AUGNEBLINKEN

Kjære folk!

Denne veka har eg skrive om å vere litt gammal. Det har handla om å akseptere det eg ser i spegelen og om å ha lyst og mot til å danse vidare.

IMG_1300

Sjølv om kroppen ikkje er som den var, er humoren, draumane og kjenslene dei same. Dette gjer og at molltonen kan lyde sterkare no enn det den gjorde tidligare.

I dag sender eg ut eit lite dikt som fortel noko om dette.

Fortsett å lese «DENNE AUGNEBLINKEN»

DANS MED MEG!

Kjære folk!

Å kaste seg ut på dansegulvet alene, innebærer helt klart en risiko. Solodansing medfører stor fare for å bli sett, å se dum ut og å bli ledd av. Da jeg var ung var jeg godvenn med kroppen min, jeg slappet av og tenkte vel ikke på at jeg muligens så latterlig ut. Jeg nøt musikken som fylte rommet, kjente at kroppen ønsket å bevege seg og visste at ben, armer og resten av meg klarte å følge rytmen.

Fremdeles elsker jeg å danse alene. Det er befriende å la musikken bestemme over bevegelsene, og det er deilig å la seg rive med. Men litt gamle damer driver vel ikke med slikt. Jeg lurer på om noen synes det nesten er litt frastøtende når eldre mennesker blir så mye kropp. Er det slik at det ikke passer seg med fridans når man har passert 50? 60? 70? Like ekkelt som gamle damer i bikini? Eller i miniskjørt? Vi burde protestere, for det er deilig for alle damer å slippe seg løs i dansen, og det er ikke ekkelt for noen damer å gå i verken bikini eller miniskjørt. Hvem bestemmer slikt egentlig?

Fortsett å lese «DANS MED MEG!»

NÅR MIGRENA KJEM PÅ VITJING

Kjære folk!

«Eg har høyrt at du er plaga med litt hovudverk av og til?» Ja, for kor gale kan det vere å ha migrene? No når eg ikkje er så plaga, kan eg seie ifrå for alle dei andre. No kan eg freiste å få folk til å forstå, for no er det ikkje meg det gjeld.

Migrene er kraftige, pulserande smerter som som oftast sit på den eine sida av hovudet. Anfalla kan vere så alvorlege at ein vert sengeliggjande. Det fylgjer ofte med kvalme. Migrene skil seg frå vanleg hovudverk ved at symptoma er fleire og sterkare. Ein til to dagar før anfallet, kan han eller ho få forstopping, vondt i nakken og hyppig vannlating. Dagen etter anfallet er mange slitne, utslått og litt forvirra. Hos dei som har hyppige anfall, kan dagen før falle saman med dagen etterpå. Slike dagar hende det at eg skreiv dikt.

IMG_1026.jpg

Fortsett å lese «NÅR MIGRENA KJEM PÅ VITJING»